Blog

Waarom effectieve begeleiding begint bij waarnemen in plaats van standaard behandelen Het begint vaak hetzelfde. Iemand zit tegenover je, zichtbaar moe, scherp aan de randen, leeg in het midden. Er is uitval geweest — soms abrupt, soms sluipend. Het woord burn-out valt al snel. Door de persoon zelf, door de werkgever, door de bedrijfsarts. Iedereen lijkt het erover eens: dit is wat het is.   En toch wringt er iets.   Want terwijl het label klopt, klopt het verhaal niet helem

We lijken te zijn vergeten dat ontwikkeling niet lineair is. Niet elk brein leert op dezelfde manier, niet elk kind groeit in hetzelfde tempo. Een kind dat nu dromerig lijkt, kan later een uitvinder blijken. Een leerling die niet stil kan zitten, is misschien gewoon iemand die denkt in beweging. Maar in een systeem dat meet, toetst en vergelijkt, is daar weinig ruimte voor. De gevolgen zien we overal: meer stress, meer faalangst, meer kinderen die afhaken of vastlopen.

Als onze jongeren niet meer mee kunnen komen – over de stille druk van een overprikkelde samenleving We leven in een tijd waarin alles sneller, luider en drukker lijkt te gaan. En juist onze jongeren voelen dat het meest. Achter het ogenschijnlijke zelfvertrouwen van deze generatie schuilt vaak iets anders: overprikkeling, prestatiedruk en uitputting. Meer dan 1,3 miljoen jongeren in Nederland kampen met aanhoudende klachten zoals angst, concentratieproblemen, slaapproblemen

De kracht van diversiteit – een rijkere wereld door andere perspectieven In een wereld die steeds complexer en meer verbonden raakt, wordt het steeds belangrijker om te begrijpen hoe verschillend mensen denken, voelen en handelen. Diversiteit is daarbij geen uitdaging om te overwinnen, maar een bron van wijsheid, creativiteit en groei. Pas wanneer we leren kijken door de ogen van een ander, ontstaat werkelijk begrip — en dat begint bij het bevragen van onze eigen overtuiginge

Waarom ons brein, net als het hart, ritme nodig heeft Soms denk ik dat we als mens vergeten zijn hoe een hart klopt. Niet letterlijk — maar symbolisch. We zijn gaan leven alsof de pauze tussen twee slagen overbodig is. We vullen elk moment met prikkels, verplichtingen en geluid. En juist daardoor raken we iets kwijt wat onze voorouders nog vanzelf kenden: de natuurlijke cadans van leven, voelen en verbinden.   In mijn werk als coach zie ik het overal terug: mensen die niet ka

Hai, mijn naam is Cecile en ik ben vijftig jaar. Een halve eeuw aan levenservaring — vol hoogte- en dieptepunten, lief en leed, vallen en opstaan. Mijn zoektocht naar geluk heeft me gebracht waar ik nu ben: een vrouw van middelbare leeftijd die niet meer jong is, maar zich ook nog lang niet oud voelt.   In 1975 ben ik geboren, in een tijd zonder beeldschermen. We schreven brieven, wachtten op antwoord en sliepen soms op straat om concertkaartjes te bemachtigen. Miste je een t